Lisse Loos (Pelt, 1995, woont in Hasselt) bouwt beelden die ergens tussen droom en werkelijkheid blijven hangen. Flarden van iets herkenbaars. Dingen die nét niet helemaal kloppen. Haar beelden vertellen geen gesloten verhaal. Ze sturen je eerder een richting uit. Associaties, sfeer, fragmenten waar je zelf iets van maakt. 
 
In haar werk botst controle op intuïtie, vastberadenheid op toeval. Met een oprechte nieuwsgierigheid naar vorm en betekenis zoekt ze hoe die uitersten tegelijkertijd kunnen bestaan. Ze vertrekt vanuit een snelle schets, gedachtesnipper of een duidelijk idee, maar laat genoeg ruimte voor ontsporing.
 
Via tekeningen en andere media ontwikkelt Lisse een beeldtaal die tegelijk speels en precies aanvoelt. Ze beweegt tussen abstractie en figuratie zonder zich ergens vast te zetten. Het resultaat is werk dat vertraagt. Dat je even laat kijken. En dan nog eens.